Column: Soms begint leren met een voorstel

Audry van Vulpen werkt als productontwikkelaar en curriculumcoördinator van Howie the Harp bij Pameijer. Ze heeft ruim 40 jaar ervaring in de gezondheidszorg en vervulde daarin verschillende rollen: van trainer, begeleider tot projectleider.

In haar werk brengt ze de perspectieven van cliënten, medewerkers en organisaties bij elkaar. Ze zoekt naar oplossingen die aansluiten bij de praktijk en gelooft dat mensen vaak meer mogelijkheden hebben dan ze zelf denken. Audry deelt met de VGN academie wat haar opvalt in haar werk en schrijft over wat haar aan het denken zet.

Het is de hoogste tijd om het Spaanse vakantiestof van mijn auto te spoelen. Dus rij ik op een zaterdagochtend naar de Carwash. Tot mijn verrassing word ik ontvangen door Peter. Ik ontmoette hem een half jaar geleden, toen hij voor een volle zaal zijn indrukwekkende persoonlijke verhaal vertelde. Peter, begin veertig, is naast medewerker van de Carwash, ook cliënt van Pameijer, de organisatie waarvoor ik werk. 

Nog niet zo lang geleden zat Peter hele dagen thuis. Hij was geen lieverdje, zegt hij zelf, en het ging niet goed met hem. Met zijn jobcoach Alex vertelt hij over zijn weg van ‘bankzitter’ naar werknemer. Dat het begon met het voorstel bij de Carwash aan de slag te gaan, dat hij ja zei. Allerlei nieuwe dingen leerde. Steeds zelfstandiger werkte. Omdat hij alles wat hij leerde héél nauwgezet toepaste, kreeg hij steeds meer verantwoordelijkheden. Zijn ogen glommen van trots toen hij vertelde dat hij inmiddels een betaalde baan had en door zijn baas en collega’s werd gewaardeerd.

Vandaag kom ik hem weer tegen. Mij herkent hij niet, da’s logisch. Maar ik weet wél wie híj is. Peter ontvangt me niet alleen. Naast hem nog iemand, in dezelfde bedrijfskleding. En dan gebeurt er iets waar mijn hart spontaan een sprongetje van maakt. Peter legt zijn collega rustig uit hoe hij mijn QR-code moet scannen. Geeft tips over het afspuiten van mijn auto. Laat zijn collega de taken oefenen en stuurt bij waar nodig. Peter, de man die lang geen lieverdje was, die een tijdje terug hier zelf alles nog moest leren, staat potverdorie op zijn beurt een nieuwe collega in te werken!

Op de terugweg naar huis zijn niet alleen mijn ramen helder maar ook mijn hoofd. Ik realiseer me hoe krachtig de vraag is of iemand iets nieuws wil leren. Een vraag die als een sneeuwbal van alles in gang kan zetten. Net als bij Peter. Aan wie stel jij die vraag vandaag?